Suyun derinliği aynıydı ama senin beline benimse omuzlarıma geliyordu.
bütün yapraklar sararıp düşecekti ama ilk ben düştüm kalanlar arkamdan korkuyla baktı.
bütün aşklar çok büyük olacaktı ama en büyük bizimkisi diyecektik.
her bir insan eşsiz olacaktı ama hep kendimizi en değerli zannedecektik. çamur mu sürmek istiyorsun başkasının duygularına önce senin ellerin kirlenecek,
suyla mı gidiyorsun bir başkasının yanan yüreğine
bu yürekte hep yerin olacak,
sana bilmediğin birşey söyleyemem,
ben de hiçbirşey bilmiyorum ne kadar iyilik varsa hepimiz için
hepsini dileyip gerisine direniyorum...
çok sonraları farkedecektin iyilik temizlik bile göreceli olacaktı
o kadar hızlı kirlenecektik ki masumiyet fotoğraflarda eskiyip solacaktı. korkuyor musun senden farklı olan herşeyden, korktuğun şey kendi içinde büyüyecek.
ortak mı oluyorsun bir başkasının yalnızlığına, yüreğin yalnızlık nedir bilmeyecek..
sana bilmediğin birşey söyleyemem bende hiçbirşey bilmiyorum
ne kadar iyilik varsa hepimiz için hepsini dileyip, gerisine direniyorum..
bir şarkının sözlerinde bulduğumda yine kendimi... işte böyle...
